Wojsko Stanów Zjednoczonych pragnie zwiększyć swoje siły podczas walk cybernetycznych dlatego podejmuje próby ułatwienia tego typu działań aby móc wykorzystać większą liczbę żołnierzy, którzy nie są ekspertami w dziedzinie informatyki.

Do działań wojennych wchodzi nowy rodzaj ataku z użyciem urządzenia, które może być przeniesione na pole bitwy i użyte przez niespecjalistów do włamywania się do sieci wroga, przechwytywania transmisji voice over IP, kopiowania danych udostępnionych w sieci czy przechwytywania transmisji satelitarnych.

W sieci pojawiają się opisy urządzenia. Przytoczę jedno z nich:

"Urządzenie zostało zaprojektowane do użycia przez amerykańską armię aby mogła testować wrogie sieci na obecność szerokiej gamy podatności a następnie syntezować wyniki testu aby można je było szybko wykorzystać. Urządzenie udostępnia dotykowy ekran i suwaki aby uczynić ataki i prezentację wyników bardziej intuicyjne. Ekran ukazuje strukturę sieci i jej węzły. Suwak pozwala na dostosowanie poziomu ataku lub zmniejszenia ubocznych skutków włamania."

Założeniem w budowie urządzenia było zgromadzenie ogromnej ilości algorytmów pozwalających na monitorowanie oraz penetrację sieci i zapakowanie ich w łatwy do użycia korpus.